وجود امنیت و احساس امنیت در شهرها یکی از مهمترین نیازهای شهروندان می باشد که کاهش یا فقدان آنها، به شدت بر کیفیت زندگی شهروندان و میزان استفاده آنها از فضاهای شهری بخصوص فضاهای عمومی شهری تأثیر منفی می گذارد. در این میان وجود فضاهای بی دفاع در یک محله از مهمترین عواملی می باشد که باعث کاهش و یا سلب امنیت و احساس امنیت شهروندان می شود. این مقوله در بافت های فرسوده و قدیمی شهری با توجه به شرایط فیزیکی و اجتماعی آنها نمود بیشتری دارد. هدف از این پژوهش نیز بررسی فضاهای بی دفاع شهری در محله هرندی بوده است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و روش گردآوری داده ها اسنادی – میدانی می باشد. در بخش میدانی به دو صورت مشاهده مستقیم و پرسشنامه ای در قالب مدل ارزیابی ایمنی به بررسی موضوع پرداخته شد. جهت تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS استفاده شده است. ضریب آلفای کرونباخ برای پرسشنامه های طراحی شده 896/0 (بالاتر از 7/0) می باشد. نتایج تحقیق نشان داده که وضعیت ایمنی فضاها در سطح محله نامناسب می باشد (238/0mean=). همچنین نتایج تحقیق نشان می دهد که در بین شاخص های مورد بررسی شاخص حضور مردم در فضا (خلوتی بیش از اندازه یا ازدحام) بیشترین تأثیر را در بی دفاع کردن فضاهای محله دارد (237/0=B). در نهایت جهت بهبود وضعیت ایمن سازی فضاهای بی دفاع در سطح محله راهکارهایی ارائه گردید.

این پژوهش یک مطالعه توصیفی- مقطعی است که به منظور نشان دادن اهمیت بازرسی ایمنی در پیشگیری از حوادث احتمالی و شناسائی کانونهای خطر در کارخانه آجر ماشینی ساز مایه (واقع در اطراف تهران) از سال 64 لغایت 72 جمعا به مدت نه سال انجام گردیده و طی آن حوادث ناشی از کار در سال 75-74 با استفاده از گزارشات و اسناد و مدارک بایگانی شده در کارخانه مورد بررسی قرار گرفت. برای این کار ضرایب شدت و تکرار حادثه، میزان شیوع حادثه و همچنین نسبت حادثه در کارگاههای مختلف کارخانه محاسبه گردید. با استفاده از آزمون آماری اختلاف نسبت حوادث سه ساله اول (64 تا 66) با سه ساله دوم (67 تا 69) و سه ساله سوم (70 تا 72) مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج نشان داد در سالن تولید کارخانه در سال 68 بیشترین ضریب تکرار حادثه 43 مورد و میزان شیوع حادثه 447 مورد در هزار بود. در سال 72 حداقل ضریب تکرار حادثه 2.5 مورد و میزان شیوع 27 در هزار بوده است، ضمنا حداقل شدت حادثه 7 (روز کاری تلف شده) و نسبت حادثه 2.6 درصد بود. در سال 68 حداکثر شدت حادثه 364 (روز کاری تلف شده) و نسبت حادثه 45 درصد بود. آزمون آماری اختلاف نسبت حوادث سه ساله اول با سه ساله سوم و سه ساله دوم با سه ساله سوم در کلیه کارگاهها از جمله سالن تولید نشان داد که نسبت حوادث سه ساله اول و سوم همچنین سه ساله دوم و سوم با 95% اطمینان اختلاف معنی داری وجود دارد. (P=0<0.05) و نسبت حوادث سه ساله اول و دوم با سه ساله سوم مساوی نبوده و تعداد حوادث سه ساله سوم نسبت به سه ساله اول و دوم کمتر بوده است. نتایج حاصله بیان می دارد که برنامه های ایمنی در این کارخانه در سه ساله سوم (72-70) نسبتا خوب بوده و این امر به دلیل انجام مستمر بازرسی ایمنی در طول سالهای 72-70 توسط کمیته حفاظت فنی کارخانه و بالاخره درجه اعتبار و نقش S.A در شناخت خطرات و پیشگیری از حوادث می باشد.

احساس آسایش و ایمنی از جمله مسائل مهمی است که سبب پایداری شهرها می شود و وقوع بزهکاری از مهم ترین عوامل کاهش دهنده ی سطح ایمنی جامعه است. با توجه به هزینه بر بودن و ناکارآمدی دیگر روش های مقابله با بزهکاری، به کارگیری راهبردهای پیشگیری جرم از طریق طراحی محیط های شهری و مطالعه و بررسی اصول این رویکرد بیش از پیش ضرورت پیدا می کند. از جمله راهبردهای ایمن سازی محیط های شهری اصلاح روش های نورپردازی فضاهای شهری است. بر این اساس، در پژوهش حاضر وضع نورپردازی و سطح ایمنی محدوده ی پارک ملت شهر زنجان با تأکید بر اصول سپتد (cpted) و روش ارزیابی ایمنی (safety audit) مطالعه شده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی است و داده های تحت مطالعه به روش اسنادی و مشاهدات میدانی گردآوری شده است. به منظور سنجش سطح ایمنی پارک تحت مطالعه از روش ارزیابی ایمنی (safety audit) و سیستم اطلاعات جغرافیایی برای تجزیه و تحلیل اطلاعات و تهیه ی نقشه های پهنه بندی سطح ایمنی محدوده ی تحت مطالعه استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که وضعیت نورپردازی بخش های زیادی از پارک ضعیف است و همین امر سبب کاهش ایمنی این پارک شده است. افزون بر این، ارزیابی های انجام گرفته در زمینه ی میزان روشنایی و تجهیزات موجود بیانگر طراحی نادرست سامانه ی نورپردازی پارک و ناکارایی آن است که مغایر با اصول و راهبردهای طراحی محیطی پیشگیری از جرم (سپتد) است.

زمینه و هدف: برنامه ریزی جهت ارائه خدمات سلامت، معمولا با میزانی از خطر همراه است. از آنجا که دستیابی به یک ایمنی فراگیر مستلزم برآوردی مقدماتی از وضعیت کنونی است، لذا پژوهش حاضر با ارزیابی وضعیت اصول ایمنی کودکان بستری در بخش های کودکان بیمارستان منتخب آموزشی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در سال 93-1392 انجام شد.روش کار: این مطالعه از نوع مقطعی و توصیفی بود که در بخش های داخلی و جراحی کودکان بیمارستان مفید در سال 93-1392 انجام شد. داده ها از طریق مشاهده و چک لیست های محقق ساخته ایمنی کودک از نظر تجهیزات بخش، محیط فیزیکی و مراقبت های پرستاری جمع آوری گردید. بر اساس نمرات کسب شده وضعیت ایمنی در سه دسته شامل وضعیت مطلوب، نسبتا مطلوب و نامطلوب تقسیم بندی شد. نتایج با استفاده از SPSS-19 و روش های آماری توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافته ها: میزان اجرای ایمنی کودک در رابطه با تجهیزات موجود در بخش 77.6 درصد (مطلوب)، محیط فیزیکی 45.6 درصد (نسبتا مطلوب) و در رابطه با مراقبت های پرستاری 66.5 درصد (مطلوب) بود.نتیجه گیری: وضعیت ایمنی بیمارستان مورد بررسی به ویژه در حیطه محیط فیزیکی در سطح نسبتا مطلوب قرار دارد که ممکن است باعث خطراتی برای کودکان شود. بنابراین برای کاهش خطرات و ارتقای وضعیت ایمنی بیمارستان در زمینه های دارای ضعف انجام تمهیدات و مداخلات لازم ضروری می باشد.

این پژوهش یک مطالعه توصیفی است که به منظور اجرای روش بازرسی ایمنی در صنایع، پی بردن به نوع حادثه ای احتمالی، محدوده زمانی وقوع آن ها و نیز شناسایی کانون های خطر و بالاخره به کارگیری آن در کارخانه دره شهر در سال 1379 با استفاده از چک لیست های طراحی شده مختلف انجام گرفت. در طی اجرای روش مذکور خطراتی که در شرکت وجود داشت، مشخص و نتایج با استفاده از روش درجه بندی (خوب، نسبتا خوب، بد) مورد ارزیابی قرار گرفتند. با این ارزیابی اولویت رسیدگی و کنترل خطرات مشخص گردید. طبق نتایج تحقیق امتیاز سازمان مدیریت (24.6)، مخاطرات صنعتی (65.1)، بهداشت صنعتی (11.2)، آموزش و انگیزش (6.4)، تحقیق حوادث و تجزیه و تحلیل عوامل آن ها (5.8) و جمع کل امتیازات کارخانه مزبور (113.1) بوده که با توجه به درجه بندی موجود در فرم ارزیابی، وضعیت ایمنی کارخانه «بد» می باشد در مجموع، یافته های این پژوهش نامطلوب بودن وضع آموزش ایمنی و بهداشت کار، نبودن مسئول ایمنی و بهداشت تمام وقت در کارخانه، ناکافی بودن آموزش شغلی کارگران هم چنین عدم وجود روشی مشخص برای تشخیص حوادث و تجزیه و تحلیل موثر را نشان می دهد، بنابراین باید در جهت بهبود وضعیت ایمنی کارخانه به درجه خوب گام های موثری برداشته شود.

درآمدهای مالیاتی از مهمترین منابع تأمین مالی دولتها است و یکی از دلایلی که باعث میشود درآمد مالیاتی تحقق یافته از مقدار مورد انتظار آن کمتر باشد، تقلب مالیاتی است. برای اینکه تقلبات مالیاتی کاهش یابد می بایست حسابرسی مالیاتی در سازمان مالیاتی اجرایی گردد، بنابراین در این تحقیق به ارائه مدل حسابرسی مالیاتی با توجه به اثرات ایمنی روانی و دانش حسابرسی مالیاتی در دوران کشف تقلبات مالیاتی پرداخته شده است. روش مورد استفاده در این تحقیق، کیفی، داده بنیاد و تحلیل های استقرایی می باشد جامعه آماری این تحقیق شامل افراد خبره در حرفه حسابرسی مالیاتی می باشد که شامل 25 نفر خبره می گردد. اطلاعات پرسش نامه در سال 1401 تکمیل گردید. و بنابر تجزیه و تحلیل انجام گرفته، مشاهده شد که مالیات ستانی هوشمند و دیجیتال، ایمنی روانی حسابرسان مالیاتی، دانش حسابرسی مالیاتی، کشف تقلبات مالیاتی، اشتراک گذاری اطلاعات مربوط به تقلب، دانش حسابرسی مدیر کل مالیاتی و امنیت روانی ایجاد شده توسط مدیر کل مالیاتی بر حسابرسی مالیاتی تاثیر معناداری دارند. نتایج نشان می دهد بیشترین تاثیر بر حسابرسی مالیاتی مربوط به ایمنی روانی حسابرسان مالیاتی و پس از آن کشف تقلبات مالیاتی می باشد.